Addo naar Knysna

addo_600

Toen we vanmorgen aan het ontbijt zaten zaten we deze voorziening van de afgelopen weken eens te evalueren en toen kwam ik tot de conclusie dat mijn broodje gebakken ei in het weekend toch wel verdomd lekker smaakt na bijna elke dag roerei met bacon te krijgen, ook lekker maar na zoveel dagen komt het een beetje onze keel uit. Maar wij klagen niet want de locals eten 3 maal daags pap.

Anyway het punt wat ik wou maken is dat Bianca het gebakken eitje van haar vader het allerlekkerst vind( niet eens die van mij ;-)), goed gedaan Marinus!

Even een onderhouds mededeling het bericht van mount zebra is 2 geplaatst dat komt omdat er 2 x een versturing fout heeft opgetreden, het gaat allemaal niet zo snel en soepel met dataroming ipv wifi mijn excuus.

Na ons erg lekkere ontbijt zijn we richting Knysna gegaan maar onderweg toch nog bij addo naar binnen gereden in de hoop de neushoorn en leeuwen te zien, maar wederom helaas. Door het slechtere weer en een onbekend spel wat ze met ons spelen hebben we ze weer niet gezien, wel hebben we een mest kever gezien dat is een kever die de stront van de olifant tot een klein balletje maakt en die dan naar zijn nest rolt over de weg erg grappig om te zien! Maar alleen daarvoor opnieuw de toegang betalen betekend een dure kever.

Na Addo snel door met de garden route naar Knysna. Dit is een mooie afwisselende route door verschillende landschappen en deze route loopt langs de kust waar Bianca over had gelezen dat je de walvissen vanaf de kustlijn kon zien, dus die zat de middag uit het raam te kijken.

Aangekomen bij onze lodge wat een hotel blijkt te zijn met een zeer goede kamer zijn we even gaan uitblazen in de stad.

Dit is een gezellig vissersdorp waar je als toerist je prima kan vermaken is het niet in de stad dan wel in de directe omgeving.

Na het avondeten eten te hebben overgeslagen wat we deze vakantie vaker hebben gedaan zoals je kon lezen zijn we naar het hotel teruggegaan.

Hier blijken ze wifi te hebben maar wil je inloggen komt er een onmogelijke inlog pagina naar voren dus dan maar weer data roaming toepassen.We kregen net vervelend nieuws: onze boottocht van morgen waarbij we

tot 50 meter bij walvissen zouden komen is afgelast ivm slecht weer en nu hebben ze ons verzet naar de dag erna maar dan vertrekken we naar Stellenbosch en dat is een trip van bijna 500 km. Dus nu wachten we morgen even af en ik zal even kijken of we de rit naar Stellenbosch gaan redden in een halve dag.

Dit was iets waar Bianca zich ontzettend op had verheugd om te gaan zien. Dus duim voor ons en hopelijk gaan we het redden.

Van mountain zebra naar Addo

mountzebra_600

Wederom was het vroeg ochtend voor ons. Wat we normaal in Nederland extreem vroeg vinden voor ons werk begint hier heel gewoon te worden. Misschien heeft het vroeg naar bed toe gaan hier een verklaring voor … Anyway ik weet nu wel weer waarom ik vroeger als kind heel vroeg wakker was. Althans ik denk dat het vergelijkbaar is, navraag graag bij mijn ouders.

Zoals ik zei vroeg op om nog door het park te rijden alvorens we door moesten stomen naar het volgende park en onze eindbestemming wat overigens niet onze verblijfplaats is, want dat ligt 15 km van de poort af.

We dachten er goed aan te doen om vroeg op te staan om zo nog kans te maken om zwarte neushoorns te zien. Maar helaas het blijft een droom ben ik bang want ook vandaag mocht het niet zo wezen. Wel hebben we andere dieren gezien zoals buffels, springbokken, struisvogels, jackhalsen, en nog veel meer maar niet waar we voor gingen, helaas.

Toen we de poort uit reden kregen we nog een soevenier mee in de vorm van een bidon van de nationale parken, heel aardig en vooral handig met sporten. Na de dagelijkse tankbeurt waarbij de bediende uitermate aardig was ging de reis enkeltje N10 naar Addo toe. Deze weg is met zijn vele vergezichten bijzonder mooi om te rijden alleen is het voor de dieren niet zo mooi want het was ook een dode weg voor de apen en bavianen ik heb zelfs nog een bok zien liggen, heel zielig vonden we. Het was een letterlijke smet op de reis, verdere verduidelijking lijkt me overbodig.

Aangekomen in Addo hebben we gelijk op het bord gekeken waar wat gespot was en ik zag tot mijn vreugde een zwarte neushoorn staan en uiteraard waar de olifanten waren. Wij opzoek naar de neushoorn zo moeilijk kon dat toch niet zijn…. Helaas de waarheid was hard voor ons want ook hier weer geen neushoorn maar wel veel olifanten, struisvogels, warthogs, kudu, slang(etje), jackhalsen en een hele boel vogels.

Dit was ons laatste park waar we de neushoorn zouden kunnen zien en dat geld ook voor alle katachtige want die hebben we ook maar minimaal gezien, 2 x een leeuw en dat was het wel wat de moeite van vernoemen waard is.

Enigszins teleurgesteld in deze gemiste spots zijn we naar onze lodge gegaan. Na onze ervaringen met een (waarschijnlijk giftige) schorpioen in onze tas, een enorme spin(en geloof me in Florida zitten freaks maar deze was echt enorm) in de kamer. Hadden we gehoopt op een nacht in een huis ipv een hut. Maar zoals je waarschijnlijk al kan raden slapen we weer in een hut (deze is volgens traditionele stijl gebouwd met modder en is incl. spinnen) al moet ik wel zeggen dat alle hutten en verblijven er wel heel goed uitzien echt de sterren waard maar het ongedierte krijg je erbij (dat hoort echt hier zo).

Morgen gaan we de tuin route rijden naar Knysna over de N10 een makkelijke route van 340 km.

herman en joke zei

ik weet niet ik denk dat er wat mis is er staat niks op jammer
maar een mooi park hebben jullie veel gezien van die olifanten je kunt er niet genoeg van krijgen
zijn jullie met een jeep gegaan of eigen auto
toen wij er waren was het niet zo druk in het park nu dan en zijn de blauwe plekken al over
zeg geniet er nog van herman en joke
21 september 2009 20:57
maico zei
Betreft inderdaad een foutje met versturen.
De zere kont is wel zo goed als weg:-), we hebben addo met eigen auto gereden.Gr. Maico&bianca

Ponytrek en reis naar mountain zebra

ponytrek_600

 

Gisteren hadden we na een wel verdiende nacht slapen een simpel maar vervullend ontbijt gehad. En gisteren stond de pony trek op het programma, dit is voor Bianca en mij voor het eerst dat we op een pony zitten. Bianca had een witte met een geheel eigen wil en die van mij was een groot mannetje.

Eigenlijk waren ze beide zo groot dat ze in Nederland zouden doorgaan voor paard ipv pony.

We gaan deze uitdaging uiteraard niet aan zonder een gids en daarom ging ramsotili (ofzo iets een lastige naam en ik ben al zo goed in het onthouden van namen) mee. Na even gewend te zijn aan onze paarden gingen we dan op pad naar wij dachten eenvoudig de heuvel af.

Dit was alleen niet het geval de eerste paar honderd meter ging heel goed. Maar toen zagen we de weg of het pad niet meer, wat blijkt het pad ging langs de berg helling naar beneden over hele smalle paden. Wij dapper als we zijn gewoon doorgaan alsof het ons helemaal niets deed maar ondertussen (de details bespaar ik jullie, maar 1 geef ik toch prijs een schone onderbroek was bijna nodig)! Maar goed ik kan dit schrijven dus het was goed gegaan.

Eenmaal beneden in het dal wij op weg naar de waterval die we de dag ervoor ook hadden gezien. We hadden nog even de gedachte waarom doen we ons dit aan voor iets wat we al gezien hadden. Maar goed de waterval wachten op ons dus wij dapper verder. De trip door het dal verliep heel gemakkelijk en we hadden het idee van mooi het ergste is achter ons. Nope dus, de gids gaf doodleuk bij mij aan dat ik de berg weer op moest gaan en aangezien ik voor opliep zou Bianca mij volgen. De berg op was niets minder dan doodsangst uitslaan omdat het een zigzag was waarbij de vallei onder ons letterlijk een paar centimeters verwijderd was en we de paarden over nog smallere weggetjes en door bosjes moesten leiden dan toen we naar beneden gingen. Ik zeg wel dat wij de paarden leiden maar eigenlijk liepen ze gewoon het pad wat ze al kende in wisten daarom heel goed waar ze moesten staan.

Bij de waterval aangekomen waren dezelfde jongens er weer (die hadden ons al lang zien aankomen)en zijn we onder begeleiding opnieuw naar de waterval wezen kijken en nu nam ik de foto’s deze bleken achteraf mislukt. Eenmaal terug bij het paard ging de weg naar rotsschilderingen ondertussen zaten we al een paar uur op een paard en het gevoel uit de benen begon te verdwijnen. De rotsschilderingen waren erg mooi om te zien en daarom ook we de afdaling waard. Toen we terug bij de paarden kwamen bleek dat het paard van Bianca er absoluut geen zin meer in had en er vandoor ging waarop de gids Bianca zijn paard aanbood en zelf ging lopen. Heel tof van hem extra grote fooi en een goed cijfer voor zijn beoordeling.

Bij de hut aangekomen bleken onze ledematen toch wat verzorging nodig te hebben en daar was de douche erg goed in.

Jammer genoeg zat de schrik er alweer snel in want bij terugkomst in de kamer kwam er een grote vogelspin achter het gordijn vandaan. Hij zette koers naar onze bagage maar heeft deze helaas voor hem niet gehaald.

Navraag in de bar wees uit dat deze spinnen nog wel eens met ze 2en zijn dus je begrijpt het slapen die nacht ging absoluut niet van harte!

Vroeg in de ochtend zijn we het bed uitgegaan om onze spullen te pakken en de rekening te betalen en om nog een boom te kopen voor de bevolking, tevens heb ik een groot deel van me bagage ingeleverd bij de receptie (hun zorgen voor de verdeling) omdat ik vond dat de vriendelijke mensen in het dorp het beter konden gebruiken dan ik, en als ik het bij humanitas dump weet ik niet wat ermee gebeurt en wie ik ermee help, nu wel.

Na ons ontbijt gingen we op pad nog even een laatste blik de vallei in toen we door de pass reden.

Onderweg is er niet veel gebeurt behalve dat we bij de tankbeurt een beestje aangeboden kregen door een jongen. Hier was het personeel niet zo blij mee waarop een woordenwisseling kwam hoofdzakelijk afkomstig van de jongen met het beestje.

De rit zelf had vele mooie vergezichten en deed wel een beetje denken aan de trip door momunent vallei, waarschijnlijk was het weinige slaap van de avond ervoor en de lange trip vandaar de reden dat ik in een onoplettend moment zo de weg afreed met 2 banden. Ik was weer gelijk wakker kan ik je vertellen. Bij mountain zebra hebben we nog een korte route gereden en daar zagen we de bruine hyena snel voor ons wegrennen.

Morgenochtend gaan we kijken of we de zwarte neushoorn kunnen spotten want die hebben we nog niet gezien en misschien als we dubbel geluk hebben zien we wel een grote kat.

herman en joke zei
zeg al gaven ze mij geld toe dan deden wij nog niet wat jullie gedaan hebben maar hebben jullie nu geen zere kont het is een hele belevenis zeg dit halen ze jullie niet meer afhet was wel durven zeg petje af
wij genieten echt van jullie verhalen wat mooi
groetjes herman en joke
20 september 2009 18:56
maico zei
Hoi Herman en Joke, we vinden het heel leuk om jullie reacties te lezen! En uiteraard geven we reactie op jullie vragen.Ja we hebben een zere kont Bianca meer dan de mijne maar desalniettemin het is best een blauwe plek al is die niet te zien:-).

Hier gaat alles nog goed we schrijven vandaag nog een nieuwe blog over Addo maar voor jullie de scoop we vonden het heel erg mooi!

Gr. Maico en Bianca

21 september 2009 17:56
Anoniem zei
Hey fanatieke paardrijders hahahaha.
Zo te zien hebben jullie zwaar zere konten en veel gelachen en toch ook erg veel in je broek gescheten wgagagaga. Maaaaar het was allemaal de moeite waard denkt maico mmm .
Wat is jullie volgende idee dan op een nijlpaard door het water rennen hihi geintje hoor.
Jongen je moet maar zo denken het is een droom die uitkomt voor jullie en geniet van elk ding wat je kan doen.
Ik vind jullie verhalen wel grappig om te lezen vooral als je broek bijna vol zit whahahah.
Ik lees je volgende verhaal wel weer magyver…..
Groeten Erwin en Else

Drakensberg naar Malealea (Lesotho)

Verblijf_drakensbergen_600

Zoals je gisteren kon lezen waren we van plan om vandaag vroeg te vertrekken naar Malealea wat ligt in Lesotho. Nou het is gelukt om half 7 zaten we in de auto, uitgechecked en zonder ontbijt omdat we niet helemaal tevreden waren gisteren.

Zoals gezegd zijn we om half 7 vertrekken langs de battlefields. Niet dat we er veel van hebben gezien want de meest interessante plekken liggen te ver van onze route af. De route zelf is niet heel erg spannend.

Wel kwamen we langs een pas waar het zo mistig was dat we niet verder zagen dan 10 à 20 meter. Dat maakt het wel lastig bavianen ontwijken maar gelukkig is het ons gelukt. 1 dier aanrijden tijdens de vakantie is meer dan voldoende( sorry pechvogeltje)!

Nadat we de pas hadden verlaten kwamen we bij een grote stuwdam uit met een enorm meer, dit gaf ons een aantal mooie vergezichten.

Een klein lichtpuntje was er wel voor ons want bij de benodigde tankbeurt vlak bij Lesotho hebben we de zijramen laten schoonmaken (normaal doen de tankbedieden automatisch de voor en achterraam en daar geef je ze dan 5 rand voor) voor een riante fooi van 15 rand , hun blij wij blij want we konden eindelijk weer naar buiten kijken. Eenmaal bij de grens aangekomen (overgangspunt Peka bridge) was het een korte en makkelijke procedure waardoor we snel het land uit waren. Toen de oude brug over die eruit zag alsof het zijn laatste rit aan het maken was. Aan de andere kant was de grens van Lesotho hier een nieuwe stempel in ons paspoort laten zetten verder konden we weer.

In Lesotho hebben ze nog net gehoord van verkeersborden met de plaatsnamen en richtingen. Maar bij de grens overgang krijg je gelijk een T-splitsing zonder ook maar een aanwijzing van welke kant de hoofdstad op is. Gelukkig heb ik vroeg kaartlezen geleerd bij de padvinders dus een simpele blik was voldoende om de juiste kant op te gaan. Na eindelijk de hoofdstad te hebben bereikt en heel wat pot-holse te hebben overleeft(gaten in het wegdek) moesten we nog een km of 70 op de hoofdweg om een bordje met onze lodge tegen te komen, deze weg was een dirtroad en dat betekend opletten. Na THE GATEWAY TO PARADISE pass te hebben gereden meer leek op een mix tussen een 4×4 en een dirt-road kwamen we aan bij onze lodge.

Ook ditmaal is het een eco lodge waar ze alles doen om energie te besparen. Wat deze lodge onderscheid is dat ze de gemeenschap actief erbij betrekken door ze de mogelijkheid geven om te werken en er werken of dat ze hier mogen optreden voor fooien van ons als toeristen. Daarnaast kan je als gast ook nog iets terug doen, je kan hier een boompje kopen die ze vervolgens in deze vallei planten, dit gbeurt ook weer door de lokale bevolking om te zorgen voor een binding met wat ze doen. Ik vind dit een goed doel en ga morgen dan ook een boom namens ons kopen.

Verder zijn we vanmiddag hier in de omgeving op onderzoek gegaan en zijn beland bij een waterval van de rivier Basotho. Hier bij kregen we hulp van 3 lokale jongens waarvan er 1 ging oppassen op de auto en de andere 2 ons de weg naar de waterval voorgingen. Als bedankje hiervoor hebben ze een paar Rand gekregen en een halve 2 liter fles cola en onze laatste koekjes. 1 jongen wou er graag met ons mee terugrijden maar dat hebben we maar af moeten slaan omdat het niet mag van de verhuurder en omdat wij nooit lifters meenemen.

Vanavond hebben we kennis gemaakt met het lokale koor en de lokale band wat leuk was om eens te zien. En vandaag hebben we onze eerste braai gehad.

Wat we wel onderschad hebben is de temperatuur hier. Overdag max 20 en in de avond is het echt koud. Misschien dat we een lokaal kleed meenemen, mensen hier gebruiken kleden om warm te blijven en wij kunnen vertellen het is hier ook normaal voor de bevolking dat ze mutsen en winterkleding dragen. Morgen hebben we een ponytocht nu maar hopen dat ik er op mag ivm me gewicht, ik ben zo’n 20 kilo te zwaar. Arm beest morgen.

Drakensberg

drakensbergen_600

Vandaag na een mager ontbijtje omdat het hier niet helemaal volgens Rob Geus is zijn we op pad gegaan naar rotsschilderingen van de San (Bosjesmannen). De rit koste ons dik anderhalf uur, waarna we nog bijna een half uur moesten lopen (hardlopen, normaal is het een wandeling van 3 kwartier) om vervolgens alsnog op 2 minuten na de rondleiding te missen en een uur midden in het bos op de berg te moeten wachten op de volgende rondleiding. Vervolgens kregen we na een uur de rondleiding, wij als 2 toeristen tussen een hele groep schoolkinderen.

De rotstekeningen waren erg interessant en zagen er goed uit en wij vroegen ons af of ze die misschien zelf getekend hadden (dat zal waarschijnlijk wel niet, ze zaten achter een hek en zijn vast veeeele jaren oud).

Daarna zouden we naar 1 van de vele slagvelden in dit gebied gaan, maar doordat we een afslag hadden gemist, duurde de rit terug behoorlijk wat langer en redde we het niet meer op tijd voordat de zon begon te zakken (Dat begint hier vanaf 16:00 en 17:30 is het echt donker).

Wel kwamen we door de omweg een fastfood restaurant bij een tankstation tegen waardoor we niet nog een avond in dit zeer twijfelachtige lodge restaurantje hoefden te eten.

Nu gaan we een drankje drinken aan de bar en dan begint morgen de reis naar Lesotho. We vertrekken op tijd voor de grensovergang en eigenlijk ook stiekem om het ontbijt hier te ontlopen 🙂

 

herman en joke zei
hallo hier zijn wij weer
dat is wel mooi die tekeningen ze zijn echt wij zijn er ook geweest het was niog een hele wandeling
jammer van het eten het hoeft niet maar ja het kan niet altijd goed zijn dit is ook na die tijd mooi pas thuis hoor
maar jonge lui ik zal de ouders even helpen met een berichtje naar jullie toe doen het lukt hun niet
en daar balen ze van ik hoorde het van herman dus van de week krijg je een van hun
zeg de groetjes herman en joke
17 september 2009 20:49
fam kwakkel zei
hallo jonge lui wij zijn naar de spiegel geweest
wij zaten erg hoog eng was dat
maar erg mooi de groetjes van je vader en moeder
18 september 2009 23:36
Anoniem zei
Heyyy mijn reactie staat hier niet hahaha.
Ik snap nu wat er fout is gegaan had een wooord moeten typen op het einde, maaaaar gaat erom we denken aan jullie en lezen jullie verhalenVeel succes nog friends

gr Erwin en Else

Hluhluwe naar Drakensberg

hlu_600

Vandaag vroeg op pad omdat we 500 km moesten rijden. We dachten hier de hele dag over te doen, maar het duurde gelukkig maar een halve dag. Lang zat! Eenmaal ingecheckt zijn we gaan bekijken wat we de middag nog konden doen.

Dit werd een hiking trial van een uur naar de Sterkspruit Falls. Een leuke wandeling door heuvelachtig/bergachtig gebied.

Na wat mooie foto’s gemaakt te hebben van de waterval en omgeving incl. een ezel en ons zelf, zijn we weer teruggelopen.

Nu gaan we zo eten waarbij we kunnen zien hoe het gemaakt wordt in de keuken en zoals Rob Geus zou zeggen hier wordt ik absoluut niet vrolijk van, dus wens ons maar sterkte aangezien we nog een halve vakantie moeten…

Mlilwane naar Hluhluwe

hlu_2_600

Eergisteren zijn we na bijna 300 km aangekomen bij Hluhluwe (Zululand safari lodge). De overgang met de grens was heel eenvoudig. Ik hoefde alleen maar mijn internationale rijbewijs te laten zien en we konden vervolgens gelijk doorrijden naar Zuid-Afrika.

Aangekomen in Zululand Safari Lodge werden we vriendelijk ontvangen met een welkomstdrankje. Daarna kwamen we tot de ontdekking na het informeren naar de tijdstippen voor onze geboekte excursies dat het wederom niet geregeld was door WRC of AAA travel. Hier hebben we dus opnieuw onze excursies moeten boeken wat wat verwarring bezorgde bij ons en het personeel.

De rest van de dag hadden we geen zin om nog het Hluhluwe park in te gaan en zijn we vervolgens de middag buiten de auto gaan spenderen: Op een ligbedje aan het zwembad met een Topgear en een boekje. Hier kregen we gezelschap van wat Impala’s, vogels en een struisvogel! Dit park is namelijk ‘not fenced in’ (niet omheind).

Dat was allemaal wel bijzonder, maar toen de zon ging zakken en het wat frisser werd en we gezelschap kregen van een spin die wat warmte bij ons kwam opzoeken zijn we maar naar binnen gegaan.

In het begin van de avond hebben we nog even een drankje gedronken aan de bar en zijn toen vroeg naar bed toegegaan aangezien we om half 6 de volgende ochtend bij de receptie moesten wezen voor onze morning game drive. Tijdens deze gamedrive hebben we geen nieuwe dieren gezien die we nog niet hadden gezien. Dit vonden we jammer, maar we hebben wel een olifant horen trompetteren van vlakbij en dat is het risico bij een game drive. Daarnaast was het ook weer winderig weer, dus dan zijn de dieren sowieso minder te zien.

Na de gamedrive hebben we genoten van een ontbijtje, net zoals 1 van de apen in het resort die er met een muffin vandoor ging 🙂

In de middag zijn we naar St. Lucia gegaan waar we krokodillen en nijlpaarden gingen spotten. Maar de wind was inmiddels erger geworden en hierdoor hebben we ook hier minder gezien dan verwacht. Ook was het niet echt aangenaam op de boot omdat de koude wind je om de oren waaide. Maar gelukkig wel jonge nijlpaardjes gezien. Erg schattig.

 

herman en joke zei
hallo jonge luijammer dat jullie niet veel dieren hebt gezien
wij vonden dit park erg mooi
dat bij de grens is ook mooi he met die mensen
maar ik wil niet wat zeggen maar wat een mooie reis om jaloers op te worden
geniet er nog van het is zo om voor dat je het weet
en dan moet je weer wnnen thuis

zeg de groetjes maar weer herman en joke

Kiepersol naar Mlilwane

kiepersol_600

Vandaag zijn we vroeg vertrokken vanuit Kiepersol omdat we de beruchte grens overgang naar Swaziland moesten doen. Maar voordat we daar aankwamen hadden we een rustige weg door Zuid Afrika. Eenmaal aan gekomen bij jeppe’s reef(grensovergang) waren we als enige bij de douane, gelukkig maar want na ons kwam een bus met toeristen aan.

Wij snel de ene grens over en gelijk bij de douane van Swaziland de benodigde formulieren ingevuld die ze niet eens contoleren ofzo, lekker handig….

Helaas stonden we net niet goed in de rij zodat de bus begeleider dacht dat hij wel even voor kon met zijn 40 passagiers. Die allemaal een stempel moesten hebben. Wij dachten daar echter anders over en zijn zo voor de rij ingeschoven om de stempel te krijgen en naar het volgende loket te kunnen gaan. Na de benodigde 50 rand te hebben betaald konden we direct verder. Onze tijd om de grens over te gaan was maximaal 15 minuten in totaal, daar waren we erg blij mee aangezien we verhalen hadden gehoord van een uur tot ander half uur.

Nu de terug weg ook zo’n mooie tijd en wij zijn blij.

Wat ons opviel aan Swaziland is dat het hele land uit heuvels en bergen bestaat.

Na een soepel verlopen reis verder kwamen we in het eerste gamereserve van dit land aan. Toen we er doorheen reden hadden we een terleurstellend gevoel omdat we geen bijzondere dingen zagen. Erg jammer. Wel hebben we nog een avond drive gedaan met een ranger in de hoop dat we meer zouden zien maar helaas. Wat we wel kregen was wat leuke en bijzondere weetjes van de omgeving en mooie vergezichten over het park en omstreken. De gids was buiten gewoon vriendelijk en gaf ons door zijn hele houding een goed gevoel over dit toch wel mooie land.

Morgen vertrekken we alweer verder naar zuid Afrika richting St. Lucia waar we 2 nachten verblijven.

Hier in het park is er naast alle beestjes geen verbinding met een telefoonmaatschappij en daarom komt dit bericht later op de site